Swietna okazja do poznania i zrozumienia sztuki malarstwa bywa wizyta w galerii i muzeum. obrazy Zgromadzone tam zbiory artystow starszych i wspolczesnych bywaja swiadectwem na to w jaki sposob powstawalo i rozwijalo sie malarstwo na przestrzeni wiekow. Mozemy sie do tego dowiedziec, jak malarze operowali barwa i ktorych technik uzywali przy tworzeniu swoich dziel.
W czasie zwiedzania muzeum poruszamy sie wolno, przystajac na dluzej przed obrazami, ktore bardzo nas zainteresowaly, by przyjrzec sie im dokladniej. Staramy sie odgadnac, co malarz chcial nam przekazac i co popchnelo go do podjecia konkretnego tematu.

Szlachetna, gleboka i ciemna kolorystyka starych obrazow wynikala ze zmieszania na palecie odpowiednich barw farb. Stosowano tez refleksy barwne, malujac oswietlone czesci uwiecznianych przedmiotow jasniejsza plama lub sciemniajac barwy nieoswietlonych czy slabiej oswietlonych.

Po obejrzeniu calego zbioru, obrazy olejne, ktore podziwialismy jako pierwsze, choc piekne i szlachetne w kolorze, malarstwo byly raczej ciemne. Te ogladane pozniej byly natomiast swietliste i jasne. Najwieksze wrazenie zrobila na nas tworczosc Rembrandta, a zwlaszcza jego ostatni Autoportret.

Dawny obraz malowano warstwami. Najpierw szykowano podloze. Bywalo to grube plotno, pokryte mieszanina kredy i kleju, aby nie wsiakala i nie rozlewala sie farba. Potem malarz nanosil rysunek kompletnej kompozycji i podmalowywal jednym kolorem zarys powstajacego obrazu.Pozniej powstawaly warstwy z wlasciwa kompozycja, kladzione rozcienczona lub polprzejrzysta farba. Na koniec, dla uzyskania kolorystycznej glebi oraz dla ochrony przed wplywami atmosferycznymi plotno malowano werniksem.